0 просмотров
Рейтинг статьи
1 звезда2 звезды3 звезды4 звезды5 звезд
Загрузка...

The Gameplay Influences of S

The Gameplay Influences of S.T.A.L.K.E.R., Part II

In the last article, we investigated the distinct looks, sounds, and «feel» that make «Stalkerlikes» a distinct genre. In this, the second and final part of the mini-series, we investigate the gameplay mechanics common to most Stalkerlikes. Put on your gas mask and get out your Geiger counter and join me as we dive in.

Hybrid Theory

First, a quick recap as to what a “Stalkerlike” is. Put simply, a Stalkerlike is any game that is reminiscent in either gameplay or tone to the S.T.A.L.K.E.R. franchise. A Stalkerlike will generally feature a post-apocalyptic Eastern European or Russian setting, with Eastern European or Russian characters, vehicles and technology. They are characterized by their bleak downbeat atmosphere, realistically flawed characters, somber soundscape, and their typically dark and muted visuals. Note that for the sake of brevity I will be referring to all three retail S.T.A.L.K.E.R. games — Shadow of Chernobyl, Clear Sky, and Call of Pripyat, and their respective mods, collectively as S.T.A.L.K.E.R.

Many Stalkerlikes are a blend of genres, often combining RPG elements and survival game mechanics with the game’s core gameplay. In the case of many — but not all — Stalkerlikes this core gameplay is that of a somewhat open-world First Person Shooter.

Semi-realistic

Stalkerlikes tend to take place in semi-realistic settings, therefore no alien worlds, high fantasy landscapes or space stations. This is in stark contrast to many western games such as Skyrim, Prey, Gears of War or the anime-inspired settings of JRPGs. Quite often these settings are real-world locations or fictional locations based on real-world places. Examples include the Chernobyl Exclusion Zone in S.T.A.L.K.E.R. and Fear the Wolves, the London «Gherkin,» and «Cologne Bridge» maps of Survarium and the Moscow Metro system of Metro 2033. This focus on realism often extends to in-game technology, therefore no robots, magic spells or sci-fi ray guns. The juxtaposition of mundane technology and realistic locations with the bizarre «otherworldly» post-event phenomena makes encountering these anomalies all the more startling. The nature of the event which caused the apocalypse varies from game to game. In Metro 2033 it was a nuclear war. In S.T.A.L.K.E.R. it was a mind control experiment gone wrong. In Survarium it is a world engulfing sentient toxic forest. The cause of the apocalypse is not immediately relevant to the gameplay of a Stalkerlike; however, surviving the aftermath very much is.

Miasma Theory

A common trope of Stalkerlikes is that the post-apocalyptic environment is toxic, where even the air can kill you. This can be due to radioactive particles, infectious spores, poisonous gasses, etc. Whatever the cause, the protagonist — and by extension NPCs — will need protection from it. As a result, almost all Stalkerlikes will feature a gas mask mechanic to some degree. The Metro 2033 franchise is infamous for its protagonist’s reliance on quickly depleting gas mask filters to survive on the surface. The Metro series’ gas mask wipe mechanic — needed so that you can see when your masks lenses get dirty — has become iconic. (Perhaps ironically — it has recently been added to some S.T.A.L.K.E.R. modifications).

A Protagonist with a Weight Problem

Most Stalkerlikes have RPG mechanics built-in, and this includes «RPG-esque» inventory systems. This is usually quite restrictive, with limits on the size, number and weight of items you can carry at any one time. As such, your character will not be able to carry everything including the rusty kitchen sink, nor will they be able to carry the arsenal of a one-man-army. Stalkerlikes tend to have punishing consequences for exceeding (or even nearing) your carry limit. This often comes in the form of reduced speed and endurance. It may also have other detrimental effects such as increased thirst and hunger or compromised stealth due to having heavier footfalls. This forces the player to be very selective about what they take with them and what they pick up en route.

Resource Scarcity and Survival Mechanics

That said, simply finding enough «stuff» to fill your carrying capacity might itself be a challenge, since «stuff» will be thin on the ground. In a Stalkerlike, you will probably have to scour the environment for useful salvage, and then be extremely frugal with what you find.

Survival in a post-apocalyptic wasteland would be far from easy, and many Stalkerlikes illustrate this fact with their survival mechanics. Many will feature thirst and hunger mechanics, sleep deprivation, fatigue, bleeding from wounds, and the effects of becoming ill, poisoned or irradiated. Some may include environmental factors such as temperature and wind chill. What’s more, your equipment, weapons, clothing, etc. may suffer similar degradation with exposure or repeated use, requiring you to maintain them.

The in-game economies of many Stalkerlikes are brutal, to say the least. It is doubtful your character will ever get rich in a Stalkerlike; indeed, just having enough resources to survive might be a struggle. Metro 2033 ingeniously takes this a step further, with the accepted Metro currency being bullets. Therefore, every shot missed is literally money wasted.

Due to a combination of resource scarcity, survival mechanics and brutal in-game economies, survivors in Stalkerlikes will need to «get crafty» with the items they can scavenge. As such, many Stalkerlikes include a crafting system. Metro Exodus’ workbench is a notable modern example. However, it is the Anomaly mod for S.T.A.L.K.E.R. that is arguably the «king of the crafters» since almost everything can be stripped down for parts. These parts can then be used to repair other items or create new items from scratch.

Anomalies

In many Stalkerlikes, the apocalypse has left bizarre manifestations in its wake. There are too many varieties of these «anomalies» to list here, but some standout examples include those with hypergravitational, extreme thermal or mind-warping psionic effects. In S.T.A.L.K.E.R., they are a core gameplay element, since the valuable artifacts — the reason most Stalkers are in the Zone in the first-place — spawn from these anomalies. The Metro series, Fear the Wolves, Next Day Survival and Survarium all feature similarly bizarre phenomena. Anomalies are indiscriminate and will kill anything that enters their area of effect. Smart survivors will use this to their advantage by luring hostiles into them.

Wildlife and Mutants

In most Stalkerlikes, the apocalyptic event has twisted the fauna and flora of the post-event world. These mutants may come in all manner of shapes, sizes and species, from the largely unmutated rats in S.T.A.L.K.E.R. to the highly mutated whale-sized «Tsar Fish» of Metro: Exodus. Most of these mutated forms are highly aggressive and will prove a significant threat to the player and both friendly and hostile NPCs.

Most mutants are likely to be insentient animals, such as the irradiated mutated wolves in the battle royale Fear the Wolves, but a few, such as S.T.A.L.K.E.R.’s Controllers or Metro’s «Dark Ones» may be fully sapient and possess psychic powers. Some mutants, such as Metro 2033’s «Giant Amoeba» and the «Biomass» defy explanation, and it is up to the player to decide what they are.

The Human Factor

In the previous article, we saw how Stalkerlikes tend to portray humanity as being innately factional and prone to interfactional conflict. From a gameplay perspective, this often manifests as the player having the option of choosing to join a faction. This almost inevitably leads to getting into armed conflict with one or more competing factions. S.T.A.L.K.E.R. itself has around nine factions — most of which are joinable in the retail games, and all are joinable in the sandbox mods such as Anomaly. Escape from Tarkov — which is arguably a Stalkerlike — features multiple factions vying for control of the fictional city of Tarkov. Some more narrative-driven Stalkerlikes do not allow you to join specific factions; however, you may still get caught up in their crossfire. Metro’s war between the communist stations of the Red Line and the fascist stations of the Fourth Reich is a perfect example of this.

Conclusion

Due to these shared characteristics, many Stalkerlikes will have similar gameplay loops even if the genres of the games are quite different. Because of this, and the thematic similarities covered previously, I feel confident in suggesting that «Stalkerlikes» should be a recognized genre, alongside «Doom Clones,'» «Soulslikes,» «Roguelikes,» and «Metroidvanias.»

But this is only my opinion. What’s yours? Do you agree? If not, do you feel they should have a different categorization, or do you feel they should not have a categorization at all? Have you played any of the games mentioned in this miniseries? If so, feel free to share your experiences, and your opinions, in the comments section below.

About Iain Baker

Iain is a 40+ author and gamer from England, who started his gaming journey on the Atari 2600 36 years ago. He has a weakness for retro games, mods and the cult classics most people haven’t heard of.

Since he is British, his body is about 60% tea.

Metro 2033

Release date: March 16, 2010

Platforms: Xbox 360, Windows (original); PlayStation 4, Xbox One, Windows, Linux, OS X (remaster)

As mentioned in the introduction, the original game, Metro 2033, came out in 2010 and was based mainly on Glukhovsky’s novel of the same name.

It put the player in the shoes of Artyom, a semi-silent protagonist, one of the many dwellers of the Moscow Metro, which was transformed into a subterranean city and a (relatively) safe haven after the surface world was destroyed in nuclear fire.

The game doesn’t waste much time introducing the player to the unforgiving underground world, including the brand-new threat posed by the so-called Dark Ones, a new breed of mutants with mysterious psychic abilities who threaten humanity.

After Hunter – his friend and role model – goes missing, it is up to Artyom to make his way to the Spartan Order and put an end to this threat. The game has a good and a bad ending, and which ending the player gets is determined by the array of decisions that they have to make throughout the game.

Now, the original game does feature gameplay somewhat similar to that of S.T.A.L.K.E.R., combining action, stealth, and survival into one dynamic gameplay experience. It is, however, more claustrophobic, and it doesn’t include as many RPG elements as the S.T.A.L.K.E.R. games do.

Throughout the game, the player will have a relatively expansive arsenal of up to three customizable firearms, including a revolver, an automatic weapon, and a special slot reserved for shotguns and noiseless pneumatic weapons.

On top of that, there’s the trusty combat knife, throwing knives, and thrown explosives. Still, ammo is hardly plentiful, and the player is encouraged to make use of stealth when facing human enemies, especially on greater difficulties.

As for survival elements, the player has to watch out for two things: ammo and gas mask filters. Military-grade ammo can cause extra damage when used with automatic weapons.

Still, it is also the primary form of currency in the Metro, and there’s only so much of it that the player can find in a single playthrough.

Meanwhile, the fragile gas mask is the thin plastic line between Artyom and death when it comes to irradiated areas of the Metro and the surface world, and to function, it needs filters. And much like ammo, there are only so many of them that can be found in the world.

The original Metro 2033 was released for Windows and the Xbox 360 in 2010, but a remastered version – Metro 2033 Redux – was released in 2014, and it brought the game to a broader range of platforms.

These included the Xbox One, the PlayStation 4, OS X, Linux, and it was re-released for Windows. Redux brought enhanced graphics, but it also changed the gameplay, limiting the player to using only two weapons at a time, reflecting the changes that were introduced in the second game.

Metro 2033

Φοβού το μέλλον…

Την ώρα που το κοινό, πρέπει να αποφασίσει και να επιλέξει ανάμεσα σε κορυφαίες κυκλοφορίες της περιόδου, οι Ουκρανοί αδιαφορούν συστηματικά για την τωρινή «ένταση» της αγοράς και συνεχίζουν ακάθεκτοι την επέλασή τους. Δεν έχουν περάσει ούτε είκοσι ημέρες, αφότου είδαμε το εκπληκτικό S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat και το «σοβιετικό gaming» υποδέχεται έναν ακόμη τίτλο. Δίχως μεγάλες διαφημιστικές καμπάνιες, παρά μόνο την αδελφική στήριξη της THQ, μία ομάδα από το Κίεβο της Ουκρανίας ονόματι «4A Games», μας φέρνει το Metro 2033, ένα παιχνίδι βολών πρώτου προσώπου, που μένει πιστό στη φιλοσοφία ανάπτυξης των χωρών του Ανατολικού Μπλοκ. Πληροφοριακά, η 4A Games ιδρύθηκε από πρώην μέλη της GSC Game World (σειρά S.T.A.L.K.E.R.) και συγκεκριμένα από τους προγραμματιστές Oles’ Shiskovtsov και Aleksandr Maksimchuk.

Αξίζει να αναφερθεί, πως ο τίτλος, αναπτύσσεται περίπου τέσσερα χρόνια και είναι η πρώτη «σοβιετική» προσπάθεια, που εμφανίζεται σε κονσόλα νέας γενιάς, σπάζοντας έτσι μία παράδοση πολλών χρόνων, που θέλει τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές ως αποκλειστική πλατφόρμα κυκλοφορίας για τα παιχνίδια της Aνατολικής Ευρώπης. Αφενός, μία τέτοια κίνηση προϋποθέτει αυξημένα κόστη, αφετέρου όμως είναι ένα πρώτο βήμα που κάποιος έπρεπε να το κάνει.

Στο Μετρό της Μόσχας

Ο πληθυσμός, δειλά-δειλά, αναπτύσσεται και έχει χωριστεί στους διάφορους σταθμούς/στάσεις του Μετρό, δημιουργώντας έτσι ένα είδος πολλών μικρών χωριών, που επικοινωνούν μεταξύ τους με αυτοσχέδιες αμαξοστοιχίες. Οι μετακινήσεις γίνονται μόνο όταν είναι άκρως απαραίτητες και πάντα υπό την επιτήρηση βαριά οπλισμένων και εκπαιδευμένων ανδρών. Και οι σταθμοί, όμως, περιφρουρούνται έντονα από όλες τις διεξόδους τους.

Οι κίνδυνοι που παραμονεύουν εκτός των ορίων των σταθμών είναι πολυδιάστατοι. Μεταλλαγμένα, από τα αέρια, πλάσματα, κρυμμένα στα θεοσκότεινα τούνελ του σιδηροδρόμου, κυκλοφορούν ελεύθερα και πληθαίνουν μέρα με την ημέρα, μετατρέποντας τη ζωή των «κατοίκων» σε έναν ζωντανό εφιάλτη. Ο χειρότερος φόβος όλων, όμως, είναι οι «The Dark Ones», υπερφυσικές οντότητες, υπό τη μορφή μαύρων σκιών, που εισβάλουν στα μυαλά των ανθρώπων και ρουφούν κάθε είδους λογική. Από που προέρχονται, το πως δημιουργήθηκαν και ποιος είναι ο σκοπός των σκιών, αφήνουμε στον καθένα από εσάς να το ανακαλύψει. Προειδοποιούμε, όμως, ότι το Metro 2033 δεν ενδείκνυται για καρδιοπαθείς, αφού περιέχει σκηνές που κόβουν, στην κυριολεξία, την ανάσα.

Όπως κάθε κοινωνία έχει τους αποστάτες της, έτσι και το Μετρό έχει πολλούς αντάρτες που λειτουργούν εις βάρος των άλλων ανθρώπων, καταπατούν τους κόπους και τις προσπάθειες των αθώων, κλέβουν, βιάζουν και σκοτώνουν γυναικόπαιδα. Οι αντάρτες συνέπηξαν νέα κόμματα και προσπαθούν να μεταφέρουν τις φασιστικές τους ιδεολογίες στους κατοίκους του Μετρό. Το μήνυμα που λαμβάνεται από όλα αυτά, όμως, είναι ένα: όσο δυσμενής κι αν είναι η κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο άνθρωπος, πάντα θα προσπαθεί να υπερισχύσει κατά του άλλου.

Читать еще:  Полноценная рекламная компания S.T.A.L.K.E.R. 2 начнется в 2020 году

Ο παίκτης παίρνει το ρόλο του Artyom, ο οποίος γεννήθηκε λίγες μέρες πριν τη μεγάλη καταστροφή, αλλά μεγάλωσε στα σκοτάδια του Μετρό. Δεν έχει δει ποτέ το φως της ημέρας, ούτε και έχει βγει από τα στενά όρια του σταθμού του. Ένα ξαφνικό γεγονός όμως, που θέτει σε σοβαρό κίνδυνο το σταθμό του και κατ’ επέκταση ολόκληρη την ανθρωπότητα, τον αναγκάζει να «βγει» από τη φωλιά του και να έρθει αντιμέτωπος, τόσο με το σκοτάδι του Μετρό, όσο και με το αφιλόξενο και βίαιο περιβάλλον της επιφάνειας.

Πλαστικά χαμόγελα

Εκεί κάτω, αρκετά μέτρα μέσα στο υπέδαφος, παίζεται ένα σκληρό παιχνίδι επιβίωσης. Ζωή όμως υπάρχει στο Μετρό. Μικρά παιδιά, με την αφέλεια που τα χαρακτηρίζει, παίζουν ανέμελα γύρω από τη φωτιά. Άλλοι μεγαλύτεροι παίζουν με την κιθάρα τους τραγούδια του πάνω κόσμου. Ο ένας επάνω στον άλλο χορεύουν, διασκεδάζουν, τραγουδούν και προσεύχονται. Έχουν στήσει μικρά παζάρια, αυτοσχέδια νοσοκομεία, μικρές εκκλησίες, εκτρέφουν ζώα για να ζήσουν από το γάλα και το κρέας τους. Τα πρόσωπά τους όμως κρύβουν μία τραγικότητα, μία θλίψη, έναν αβάσταχτο πόνο και μία μόνιμη απειλή. Το χαμόγελό τους είναι πλαστικό και ψεύτικο. Όλα είναι προσποιητά και έχουν σκοπό να επουλώσουν προσωρινά τις πληγές τους, μέχρι σύντομα να ανοιχτούν και πάλι. Ο θάνατος είναι καθημερινό φαινόμενο και όταν κοιτούν το μέλλον στα μάτια, το φοβούνται (εξ ου και το «Fear the Future»). Σε τι κόσμο μεγαλώνουν τα παιδιά τους; Τι όνειρα να κάνουν για το μέλλον; Τι τους ξημερώνει η αυριανή μέρα;

Αδιαμφισβήτητα, τα εύσημα ανήκουν στους Ουκρανούς, που μετά τη «Ζώνη» του S.T.A.L.K.E.R., αποτύπωσαν με ακρίβεια έναν ακόμη σπάνιο κόσμο, που -παραδόξως- μπορεί να περιγραφεί πολύ πιο εύκολα μέσα από τις λέξεις ενός βιβλίου, παρά μέσα από τις εικόνες ενός βιντεοπαιχνιδιού. Κι όμως, το Metro 2033 χαρακτηρίζεται από μία σπάνια, εφιαλτική ομορφιά, που μόνο στις παγωμένες ιστορίες των Ρώσων συγγραφέων μπορούμε να συναντήσουμε.

Γραμμική ικανοποίηση

Η δράση παίρνει μέρος σε πρώτο πρόσωπο και είναι σχετικά γραμμική. Δηλαδή, δίνεται μία αποστολή στον παίκτη και αυτός πρέπει να μεταφερθεί από ένα σημείο σε ένα άλλο, έχοντας όμως μερικές εναλλακτικές διαδρομές. Ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι οι αποστολές (objectives) αναγράφονται σε ένα σημειωματάριο του Artyom, που στα σκοτεινά σημεία των επιπέδων συνοδεύεται από έναν αναπτήρα, η φορά της φλόγας του οποίου δείχνει και την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθηθεί.

Επιφανειακά, το Metro 2033 είναι ένα shooter όπως όλα τα υπόλοιπα. Στην πραγματικότητα όμως, παντρεύει πολλά στοιχεία και το κάνει χωρίς προβλήματα. Οι Ουκρανοί έχουν επιτύχει μία πολύ καλή και δίκαιη ισορροπία ανάμεσα σε δράση, stealth gameplay και μοναχικές σκηνές τρόμου.

Οι έντονες μάχες με τους ατελείωτους πυροβολισμούς, στο Metro 2033 δεν υφίστανται. Λίγες είναι οι στιγμές που ο παίκτης θα μάχεται για μερικά λεπτά και κυρίως αφορούν τις συγκρούσεις με τους αντάρτες. Το shooting μέρος είναι ικανοποιητικό, η αίσθηση των όπλων απολαυστική, αλλά εκεί που χωλαίνει ο τίτλος είναι στην τεχνητή νοημοσύνη των ανθρώπινων αντιπάλων, που πολλές φορές λειτουργούν αρκετά καθυστερημένα και οι αντιδράσεις τους είναι, στις περισσότερες των περιπτώσεων, αφύσικες. Ευτυχώς, οι μάχες δεν είναι πολλές και η, όχι και τόσο έξυπνη, A.I. δεν επιβαρύνει κατά πολύ την εμπειρία.

Το stealth gameplay υποστηρίζεται από πολλά ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά. Το ρολόι του Artyom, μεταξύ άλλων, ενσωματώνει ένδειξη του πότε ο παίκτης είναι φανερός στους αντιπάλους, ενώ οι παγίδες -είτε αυτοσχέδιες, είτε φυσικές- δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο τις προσπάθειες όσων θέλουν να μείνουν απαρατήρητοι. Εκτός του φακού, ο Artyom αργότερα θα λάβει και κυάλια νυχτερινής όρασης. Και οι δύο συσκευές όμως, παίρνουν ενέργεια από μία κεντρική επαναφορτιζόμενη μπαταρία και μετά από λίγα λεπτά χρήσης η απόδοσή τους ελαττώνεται αισθητά. Η φόρτιση της κεντρικής μπαταρίας γίνεται με μία συσκευή δυναμό, που πρέπει να χρησιμοποιείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και σε ασφαλή σημεία.

Μένουμε στα του εξοπλισμού του Artyom, ο οποίος για τις μολυσμένες περιοχές, αλλά κυρίως για την επιφάνεια της πόλης, πρέπει να φοράει αντιασφυξιογόνο μάσκα. Η μάσκα υπόκειται σε σημαντικές φθορές από τα χτυπήματα και τις σφαίρες των αντιπάλων, σε σημείο που τα ραγίσματα στο γυαλί της να δυσκολεύουν πολύ την όραση, ενώ το φίλτρο της πρέπει να αλλάζεται τακτικά. Ακόμη μία έννοια που πρέπει να έχει ο παίκτης στο μυαλό του κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Το Metro 2033 παρουσιάζει και μερικά RPG χαρακτηριστικά, που όμως δεν αξιοποιούνται στο 100% τους, κυρίως γιατί υπάρχει περίπτωση να περάσουν απαρατήρητα. Μπορούν να γίνουν αγοραπωλησίες στολών, πυρομαχικών και, φυσικά, όπλων, εκ των οποίων τα περισσότερα δέχονται βελτιώσεις. Οι συναλλαγές πραγματοποιούνται με σφαίρες, μιας και στο Μετρό δεν υπάρχει κάποιο νόμισμα, κάτι πολύ έξυπνο από πλευράς των δημιουργών, αφού προστίθεται μία ρεαλιστική εικόνα του πόσο τραγική είναι η κατάσταση της ζωής στον υπόγειο σιδηρόδρομο. Η παλαιότητα και η προέλευση των σφαιρών, ανεβάζουν και την αντικειμενική τους αξία τους. Για παράδειγμα, μία χρυσή σφαίρα του ρώσικου στρατού αξίζει πολύ περισσότερο από μία σκουριασμένη σφαίρα των ανταρτών (1:10 η αναλογία κ.ο.κ).

Αξιοσημείωτο είναι ότι οι σφαίρες που χρησιμοποιεί για τα όπλα ο παίκτης, είναι οι ίδιες που χρησιμοποιεί για τις συναλλαγές του, οπότε πυροβολώντας έναν αντίπαλο, ουσιαστικά «ξοδεύονται» χρήματα. Κάπου εδώ έρχεται και η αναπόφευκτη προσφυγή προς stealth προσέγγιση, αφού τα πυρομαχικά βρίσκονται σε περιορισμένες ποσότητες και κοστίζουν. Αυτήν την προσέγγιση βοηθούν οι melee επιθέσεις, καθώς και η εξ αποστάσεως εξόντωση των αντιπάλων με μαχαίρια.

Η πιο όμορφη ασχήμια

Η έκδοση του Xbox 360, αν και σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνεται με την λεπτομερέστατη απεικόνιση ενός δυνατού ηλεκτρονικού υπολογιστή, «τρέχει» απροβλημάτιστα χωρίς σκαμπανεβάσματα στο ρυθμό ανανέωσης της οθόνης. Αν και ο τίτλος υποστηρίζεται από την τεχνολογία PhysX της nVidia, οι κινήσεις (animation) των χαρακτήρων, πολλές φορές λειτουργούν σπασμωδικά και άτσαλα. Σε γενικές γραμμές όμως, ο τίτλος είναι απαλλαγμένος από ενοχλητικά bugs και glitches, που κακά τα ψέματα, η X-Ray Engine είναι γεμάτη από αυτά.

Στα ίδια, και ακόμη υψηλότερα επίπεδα, κυμαίνεται και ο ήχος. Τα εφέ των όπλων, οι κραυγές των ανθρώπων και οι «υγροί», μουντοί ήχοι των τούνελ του υπογείου, αποδίδονται με ανατριχιαστική λεπτομέρεια. Αυτό που προτείνουμε ανεπιφύλακτα σε όσους ασχοληθούν με το Metro 2033 είναι να αλλάξουν από τις ρυθμίσεις του κεντρικού μενού τη γλώσσα ομιλίας, από αγγλικά, σε ρώσικα. Η αίσθηση των ταλαιπωρημένων, αυθεντικών, γεμάτο μίσος και θλίψη, φωνών των Ρώσων, δεν μπορούν να συγκριθούν, σε καμία περίπτωση, με τη φθηνή και «άτοπη» αγγλική μεταγλώττιση. Άλλωστε, ο τίτλος σχεδιάστηκε επάνω στα ρώσικα. Η μουσική δίνει ρεσιτάλ επίσης, με τα μουσικά θέματα να εναλλάσσονται από βαριά και συναισθηματικά, μέχρι ψυχρά και ατμοσφαιρικά, ανάλογα την περίσταση.

Φοβού τους «σοβιετικούς»

Τελικά, οι κόποι των Ουκρανών όλα αυτά τα χρόνια, έπιασαν τόπο. Η 4A Games παραδίδει μία σκληροπυρηνική και αποκλειστικά ενήλικη -την αλλαγή από 18+ σε 16+ στην ηλικιακή ταξινόμηση της PEGI, πραγματικά δεν μπορούμε να την κατανοήσουμε-, single-player εμπειρία, που είναι σε θέση να χαρίσει 10 σκοτεινές και γεμάτες τρόμο ώρες απολαυστικού gameplay. Ένας ανεπανάληπτος τεχνικός τομέας, δυνατό και καλογραμμένο σενάριο και ατμόσφαιρα που μόνο το «σοβιετικό» gaming μπορεί να προσφέρει, συνθέτουν ένα αποτέλεσμα που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο.

Προφανώς και υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης (βλ. τεχνητή νοημοσύνη), αλλά οι Ουκρανοί, αποδεικνύουν καθημερινά, ότι ήρθαν για να μείνουν και όσο κι αν προσπαθούν ορισμένα «δημοφιλή μέσα», στάχτη στα μάτια μας δε θα μπει. Οπότε, το κεντρικό σλόγκαν «Fear Τhe Future» που συνοδεύει τον τίτλο, το αφιερώνουμε σε όλους όσους τρομάζουν από τις ικανότητες των «σοβιετικών». Το Metro 2033 είναι μία ιδιαίτερα δελεαστική πρόταση και σίγουρα μία από τις καλύτερες εκπλήξεις που είχαμε εδώ και χρόνια. Επενδύστε άφοβα τα χρήματά σας.

Σάκης Καρπάς

Καλογραμμένο και σπάνιο σενάριο Ατμόσφαιρα που μόνο το «σοβιετικό gaming» μπορεί να προσφέρει Ανεπανάληπτος τεχνικός τομέας Σωστή ισορροπία μεταξύ των πολλών ειδών του gameplay Ικανοποιητική διάρκεια Εκπληκτικός ήχος, με αποκορύφωμα το ρώσικο dubbing

Η τεχνητή νοημοσύνη δεν ανταποκρίνεται όπως θα έπρεπε Κάποια προβλήματα στις κινήσεις (animations) Σχετικά φτωχό RPG στοιχείο, που ίσως περάσει απαρατήρητο

The Gameplay Influences of S.T.A.L.K.E.R., Part II

In the last article, we investigated the distinct looks, sounds, and «feel» that make «Stalkerlikes» a distinct genre. In this, the second and final part of the mini-series, we investigate the gameplay mechanics common to most Stalkerlikes. Put on your gas mask and get out your Geiger counter and join me as we dive in.

Hybrid Theory

First, a quick recap as to what a “Stalkerlike” is. Put simply, a Stalkerlike is any game that is reminiscent in either gameplay or tone to the S.T.A.L.K.E.R. franchise. A Stalkerlike will generally feature a post-apocalyptic Eastern European or Russian setting, with Eastern European or Russian characters, vehicles and technology. They are characterized by their bleak downbeat atmosphere, realistically flawed characters, somber soundscape, and their typically dark and muted visuals. Note that for the sake of brevity I will be referring to all three retail S.T.A.L.K.E.R. games — Shadow of Chernobyl, Clear Sky, and Call of Pripyat, and their respective mods, collectively as S.T.A.L.K.E.R.

Many Stalkerlikes are a blend of genres, often combining RPG elements and survival game mechanics with the game’s core gameplay. In the case of many — but not all — Stalkerlikes this core gameplay is that of a somewhat open-world First Person Shooter.

Semi-realistic

Stalkerlikes tend to take place in semi-realistic settings, therefore no alien worlds, high fantasy landscapes or space stations. This is in stark contrast to many western games such as Skyrim, Prey, Gears of War or the anime-inspired settings of JRPGs. Quite often these settings are real-world locations or fictional locations based on real-world places. Examples include the Chernobyl Exclusion Zone in S.T.A.L.K.E.R. and Fear the Wolves, the London «Gherkin,» and «Cologne Bridge» maps of Survarium and the Moscow Metro system of Metro 2033. This focus on realism often extends to in-game technology, therefore no robots, magic spells or sci-fi ray guns. The juxtaposition of mundane technology and realistic locations with the bizarre «otherworldly» post-event phenomena makes encountering these anomalies all the more startling. The nature of the event which caused the apocalypse varies from game to game. In Metro 2033 it was a nuclear war. In S.T.A.L.K.E.R. it was a mind control experiment gone wrong. In Survarium it is a world engulfing sentient toxic forest. The cause of the apocalypse is not immediately relevant to the gameplay of a Stalkerlike; however, surviving the aftermath very much is.

Miasma Theory

A common trope of Stalkerlikes is that the post-apocalyptic environment is toxic, where even the air can kill you. This can be due to radioactive particles, infectious spores, poisonous gasses, etc. Whatever the cause, the protagonist — and by extension NPCs — will need protection from it. As a result, almost all Stalkerlikes will feature a gas mask mechanic to some degree. The Metro 2033 franchise is infamous for its protagonist’s reliance on quickly depleting gas mask filters to survive on the surface. The Metro series’ gas mask wipe mechanic — needed so that you can see when your masks lenses get dirty — has become iconic. (Perhaps ironically — it has recently been added to some S.T.A.L.K.E.R. modifications).

A Protagonist with a Weight Problem

Most Stalkerlikes have RPG mechanics built-in, and this includes «RPG-esque» inventory systems. This is usually quite restrictive, with limits on the size, number and weight of items you can carry at any one time. As such, your character will not be able to carry everything including the rusty kitchen sink, nor will they be able to carry the arsenal of a one-man-army. Stalkerlikes tend to have punishing consequences for exceeding (or even nearing) your carry limit. This often comes in the form of reduced speed and endurance. It may also have other detrimental effects such as increased thirst and hunger or compromised stealth due to having heavier footfalls. This forces the player to be very selective about what they take with them and what they pick up en route.

Resource Scarcity and Survival Mechanics

That said, simply finding enough «stuff» to fill your carrying capacity might itself be a challenge, since «stuff» will be thin on the ground. In a Stalkerlike, you will probably have to scour the environment for useful salvage, and then be extremely frugal with what you find.

Survival in a post-apocalyptic wasteland would be far from easy, and many Stalkerlikes illustrate this fact with their survival mechanics. Many will feature thirst and hunger mechanics, sleep deprivation, fatigue, bleeding from wounds, and the effects of becoming ill, poisoned or irradiated. Some may include environmental factors such as temperature and wind chill. What’s more, your equipment, weapons, clothing, etc. may suffer similar degradation with exposure or repeated use, requiring you to maintain them.

The in-game economies of many Stalkerlikes are brutal, to say the least. It is doubtful your character will ever get rich in a Stalkerlike; indeed, just having enough resources to survive might be a struggle. Metro 2033 ingeniously takes this a step further, with the accepted Metro currency being bullets. Therefore, every shot missed is literally money wasted.

Due to a combination of resource scarcity, survival mechanics and brutal in-game economies, survivors in Stalkerlikes will need to «get crafty» with the items they can scavenge. As such, many Stalkerlikes include a crafting system. Metro Exodus’ workbench is a notable modern example. However, it is the Anomaly mod for S.T.A.L.K.E.R. that is arguably the «king of the crafters» since almost everything can be stripped down for parts. These parts can then be used to repair other items or create new items from scratch.

Anomalies

In many Stalkerlikes, the apocalypse has left bizarre manifestations in its wake. There are too many varieties of these «anomalies» to list here, but some standout examples include those with hypergravitational, extreme thermal or mind-warping psionic effects. In S.T.A.L.K.E.R., they are a core gameplay element, since the valuable artifacts — the reason most Stalkers are in the Zone in the first-place — spawn from these anomalies. The Metro series, Fear the Wolves, Next Day Survival and Survarium all feature similarly bizarre phenomena. Anomalies are indiscriminate and will kill anything that enters their area of effect. Smart survivors will use this to their advantage by luring hostiles into them.

Wildlife and Mutants

In most Stalkerlikes, the apocalyptic event has twisted the fauna and flora of the post-event world. These mutants may come in all manner of shapes, sizes and species, from the largely unmutated rats in S.T.A.L.K.E.R. to the highly mutated whale-sized «Tsar Fish» of Metro: Exodus. Most of these mutated forms are highly aggressive and will prove a significant threat to the player and both friendly and hostile NPCs.

Most mutants are likely to be insentient animals, such as the irradiated mutated wolves in the battle royale Fear the Wolves, but a few, such as S.T.A.L.K.E.R.’s Controllers or Metro’s «Dark Ones» may be fully sapient and possess psychic powers. Some mutants, such as Metro 2033’s «Giant Amoeba» and the «Biomass» defy explanation, and it is up to the player to decide what they are.

The Human Factor

In the previous article, we saw how Stalkerlikes tend to portray humanity as being innately factional and prone to interfactional conflict. From a gameplay perspective, this often manifests as the player having the option of choosing to join a faction. This almost inevitably leads to getting into armed conflict with one or more competing factions. S.T.A.L.K.E.R. itself has around nine factions — most of which are joinable in the retail games, and all are joinable in the sandbox mods such as Anomaly. Escape from Tarkov — which is arguably a Stalkerlike — features multiple factions vying for control of the fictional city of Tarkov. Some more narrative-driven Stalkerlikes do not allow you to join specific factions; however, you may still get caught up in their crossfire. Metro’s war between the communist stations of the Red Line and the fascist stations of the Fourth Reich is a perfect example of this.

Читать еще:  S.T.A.L.K.E.R.: Зов Припяти: Учебники по модостроению от GSC (3 часть)

Conclusion

Due to these shared characteristics, many Stalkerlikes will have similar gameplay loops even if the genres of the games are quite different. Because of this, and the thematic similarities covered previously, I feel confident in suggesting that «Stalkerlikes» should be a recognized genre, alongside «Doom Clones,'» «Soulslikes,» «Roguelikes,» and «Metroidvanias.»

But this is only my opinion. What’s yours? Do you agree? If not, do you feel they should have a different categorization, or do you feel they should not have a categorization at all? Have you played any of the games mentioned in this miniseries? If so, feel free to share your experiences, and your opinions, in the comments section below.

About Iain Baker

Iain is a 40+ author and gamer from England, who started his gaming journey on the Atari 2600 36 years ago. He has a weakness for retro games, mods and the cult classics most people haven’t heard of.

Since he is British, his body is about 60% tea.

Tark for CoC v1.0 addon

Location
Filename
Category
Licence
Uploader
Credits
Added
Downloads
MD5 Hash
Embed Button
Embed Widget

The Tark, a mutant horse, was made for the Monster Ball competition by GSC Gameworld in 2004. The prize was that the winner’s monster idea would be implemented into the game, however the Snork monster won the competition, and the Tark was never implemented. Now in CoC as a new mutant, it is spread all over the zone and is commonly found near boar and flesh.

Credits:

Greshnik13rs for the model and textures

Install instructions:

Copy the «gamedata» folder into CoC dir, overwrite files if asked.
If/when you want to revert back to the vanilla files, eliminating the tark from the game, apply into CoC dir the «gamedata» located inside the «gamedata_backup» folder.

Maybe someone should retexture it and give it proper normal map, it looks too dated.

Yes if someone feel like contributing drop me a pm and i will add to the mod, credits given ofc.

Btw the same applies to some other mutants like the fracture.

I could try and make a new bump for this 🙂

nice, you made the model?

Greshnik13rs made the model.

I expect to see more of this addons here soon, im get very happy whatever i see a new addon for CoC, Keep them coming comrades!

Is not working for me, game crashes with no log when loading, help?

This happen with other mutants addons as well, i do everything right but the problem seems to be the squad_desc.

The other mutant addons don’t have a custom squad_desc.

Im still getting error wthout the squad_desc any ideas?

No ideas sry, mod is running just fine as you can check in the video and screenshots above, maybe you could try a clean install of the game.

Dynamic factions, maybe incompatibility? and iwill try, other question, other mutants mods will work as this one?

Yes much possibly an incompatibility.
The other mutant mods will run fine, only models and textures.

I mean new mutants mods from the same page, like one of yours mods, the fyling thing one »Komar».

Yes it will require a custom squad_desc too, but it can be merged with any existing mods.

Probably after installing some Addons need to start a new game, otherwise the changes can’t be loaded from the save games.

Thanks for the info ferr-um. :-))

Someone should like make a Monster Mod that adds some New Mutants and Stuff like that one for Fallout 3/Fallout New Vegas.

Also (if no one else has done it) you should Port some of the Mutants from Metro 2033/Metro Last Light, some of them (like the Dark Ones Replacing the Controllers) would be very fitting in S.T.A.L.K.E.R.

There are some mutants from Metro in the two mutants pack addons, we are working on a new one, but not from Metro, that is simply awesome, should be ready in a day or two.

The greater the mutant diversity, the happier I am. Oh yeah!

Nice, but texture and sound should be modified for a better rendering.
A more frigtening texture and scream of the horse, and remove these green eyes.

What about contributing yourself ?

If you look at the concept art — it had those green eyes.

Their coloration is disturbing to see — partly because the market is flooded with monsters and robots with red, orange, or yellow eyes.

While this Tark isn’t «perfect» in appearance, it’s better than no Tark at all. Furthermore, if it isn’t desired, one doesn’t need to install it. One can also improve it by putting effort into it and releasing it.

The eyes make it look like a meme.

текстуры не очень а так анимации сойдут

OH MY GOD IT’S FACE IN THE PREVIEW PIC. LOL! «HEY STALKER YOU WANT A RIDE?»

This comment is currently awaiting admin approval, join now to view.

I want to tame one and ride it around the Zone. Looks badass.

Hi ! Is it lootable ?

Вот описание тарка: Тарк — мутировавшая лошадь. У существа отсутствует хвост, задние конечности атрофировались, в то время как передние получили развитие. Эта «псевдолошадь» имеет большие габариты: примерно 3 метра в холке. Шея после мутаций больше всего стала похожа на большую мышцу, соединенную с мощными мышцами спины. Плоть мутанта не способна к регенерации. Все тело усеяно разрезами и повреждениями, кое-где виднеются кости. Кровь густая, почти свернутая. Из пасти твари через гниющие зубы сочится пена.

Животное крайне агрессивно и непредсказуемо. Часто встречается в стадах до пяти особей. Это скорее пережиток прошлой жизни, чем стадное чувство. В таких группах Тарков иногда встречаются детёныши. Нередко случается, что мать сама может убить или покалечить своё дитя после рождения.

Тарки питаются абсолютно всем. Их безумие перекрывает чувство страха. Враждебны ко всем существам Зоны.

Why does this include m_cat? Does the tark replace the cat? Or does it use the cat’s monster stats or something?

From what I can tell, its set to function like the cats. It doesn’t replace them at all though

Metro 2033

Release date: March 16, 2010

Platforms: Xbox 360, Windows (original); PlayStation 4, Xbox One, Windows, Linux, OS X (remaster)

As mentioned in the introduction, the original game, Metro 2033, came out in 2010 and was based mainly on Glukhovsky’s novel of the same name.

It put the player in the shoes of Artyom, a semi-silent protagonist, one of the many dwellers of the Moscow Metro, which was transformed into a subterranean city and a (relatively) safe haven after the surface world was destroyed in nuclear fire.

The game doesn’t waste much time introducing the player to the unforgiving underground world, including the brand-new threat posed by the so-called Dark Ones, a new breed of mutants with mysterious psychic abilities who threaten humanity.

After Hunter – his friend and role model – goes missing, it is up to Artyom to make his way to the Spartan Order and put an end to this threat. The game has a good and a bad ending, and which ending the player gets is determined by the array of decisions that they have to make throughout the game.

Now, the original game does feature gameplay somewhat similar to that of S.T.A.L.K.E.R., combining action, stealth, and survival into one dynamic gameplay experience. It is, however, more claustrophobic, and it doesn’t include as many RPG elements as the S.T.A.L.K.E.R. games do.

Throughout the game, the player will have a relatively expansive arsenal of up to three customizable firearms, including a revolver, an automatic weapon, and a special slot reserved for shotguns and noiseless pneumatic weapons.

On top of that, there’s the trusty combat knife, throwing knives, and thrown explosives. Still, ammo is hardly plentiful, and the player is encouraged to make use of stealth when facing human enemies, especially on greater difficulties.

As for survival elements, the player has to watch out for two things: ammo and gas mask filters. Military-grade ammo can cause extra damage when used with automatic weapons.

Still, it is also the primary form of currency in the Metro, and there’s only so much of it that the player can find in a single playthrough.

Meanwhile, the fragile gas mask is the thin plastic line between Artyom and death when it comes to irradiated areas of the Metro and the surface world, and to function, it needs filters. And much like ammo, there are only so many of them that can be found in the world.

The original Metro 2033 was released for Windows and the Xbox 360 in 2010, but a remastered version – Metro 2033 Redux – was released in 2014, and it brought the game to a broader range of platforms.

These included the Xbox One, the PlayStation 4, OS X, Linux, and it was re-released for Windows. Redux brought enhanced graphics, but it also changed the gameplay, limiting the player to using only two weapons at a time, reflecting the changes that were introduced in the second game.

Metro 2033

Φοβού το μέλλον…

Την ώρα που το κοινό, πρέπει να αποφασίσει και να επιλέξει ανάμεσα σε κορυφαίες κυκλοφορίες της περιόδου, οι Ουκρανοί αδιαφορούν συστηματικά για την τωρινή «ένταση» της αγοράς και συνεχίζουν ακάθεκτοι την επέλασή τους. Δεν έχουν περάσει ούτε είκοσι ημέρες, αφότου είδαμε το εκπληκτικό S.T.A.L.K.E.R.: Call of Pripyat και το «σοβιετικό gaming» υποδέχεται έναν ακόμη τίτλο. Δίχως μεγάλες διαφημιστικές καμπάνιες, παρά μόνο την αδελφική στήριξη της THQ, μία ομάδα από το Κίεβο της Ουκρανίας ονόματι «4A Games», μας φέρνει το Metro 2033, ένα παιχνίδι βολών πρώτου προσώπου, που μένει πιστό στη φιλοσοφία ανάπτυξης των χωρών του Ανατολικού Μπλοκ. Πληροφοριακά, η 4A Games ιδρύθηκε από πρώην μέλη της GSC Game World (σειρά S.T.A.L.K.E.R.) και συγκεκριμένα από τους προγραμματιστές Oles’ Shiskovtsov και Aleksandr Maksimchuk.

Αξίζει να αναφερθεί, πως ο τίτλος, αναπτύσσεται περίπου τέσσερα χρόνια και είναι η πρώτη «σοβιετική» προσπάθεια, που εμφανίζεται σε κονσόλα νέας γενιάς, σπάζοντας έτσι μία παράδοση πολλών χρόνων, που θέλει τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές ως αποκλειστική πλατφόρμα κυκλοφορίας για τα παιχνίδια της Aνατολικής Ευρώπης. Αφενός, μία τέτοια κίνηση προϋποθέτει αυξημένα κόστη, αφετέρου όμως είναι ένα πρώτο βήμα που κάποιος έπρεπε να το κάνει.

Στο Μετρό της Μόσχας

Ο πληθυσμός, δειλά-δειλά, αναπτύσσεται και έχει χωριστεί στους διάφορους σταθμούς/στάσεις του Μετρό, δημιουργώντας έτσι ένα είδος πολλών μικρών χωριών, που επικοινωνούν μεταξύ τους με αυτοσχέδιες αμαξοστοιχίες. Οι μετακινήσεις γίνονται μόνο όταν είναι άκρως απαραίτητες και πάντα υπό την επιτήρηση βαριά οπλισμένων και εκπαιδευμένων ανδρών. Και οι σταθμοί, όμως, περιφρουρούνται έντονα από όλες τις διεξόδους τους.

Οι κίνδυνοι που παραμονεύουν εκτός των ορίων των σταθμών είναι πολυδιάστατοι. Μεταλλαγμένα, από τα αέρια, πλάσματα, κρυμμένα στα θεοσκότεινα τούνελ του σιδηροδρόμου, κυκλοφορούν ελεύθερα και πληθαίνουν μέρα με την ημέρα, μετατρέποντας τη ζωή των «κατοίκων» σε έναν ζωντανό εφιάλτη. Ο χειρότερος φόβος όλων, όμως, είναι οι «The Dark Ones», υπερφυσικές οντότητες, υπό τη μορφή μαύρων σκιών, που εισβάλουν στα μυαλά των ανθρώπων και ρουφούν κάθε είδους λογική. Από που προέρχονται, το πως δημιουργήθηκαν και ποιος είναι ο σκοπός των σκιών, αφήνουμε στον καθένα από εσάς να το ανακαλύψει. Προειδοποιούμε, όμως, ότι το Metro 2033 δεν ενδείκνυται για καρδιοπαθείς, αφού περιέχει σκηνές που κόβουν, στην κυριολεξία, την ανάσα.

Όπως κάθε κοινωνία έχει τους αποστάτες της, έτσι και το Μετρό έχει πολλούς αντάρτες που λειτουργούν εις βάρος των άλλων ανθρώπων, καταπατούν τους κόπους και τις προσπάθειες των αθώων, κλέβουν, βιάζουν και σκοτώνουν γυναικόπαιδα. Οι αντάρτες συνέπηξαν νέα κόμματα και προσπαθούν να μεταφέρουν τις φασιστικές τους ιδεολογίες στους κατοίκους του Μετρό. Το μήνυμα που λαμβάνεται από όλα αυτά, όμως, είναι ένα: όσο δυσμενής κι αν είναι η κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο άνθρωπος, πάντα θα προσπαθεί να υπερισχύσει κατά του άλλου.

Ο παίκτης παίρνει το ρόλο του Artyom, ο οποίος γεννήθηκε λίγες μέρες πριν τη μεγάλη καταστροφή, αλλά μεγάλωσε στα σκοτάδια του Μετρό. Δεν έχει δει ποτέ το φως της ημέρας, ούτε και έχει βγει από τα στενά όρια του σταθμού του. Ένα ξαφνικό γεγονός όμως, που θέτει σε σοβαρό κίνδυνο το σταθμό του και κατ’ επέκταση ολόκληρη την ανθρωπότητα, τον αναγκάζει να «βγει» από τη φωλιά του και να έρθει αντιμέτωπος, τόσο με το σκοτάδι του Μετρό, όσο και με το αφιλόξενο και βίαιο περιβάλλον της επιφάνειας.

Πλαστικά χαμόγελα

Εκεί κάτω, αρκετά μέτρα μέσα στο υπέδαφος, παίζεται ένα σκληρό παιχνίδι επιβίωσης. Ζωή όμως υπάρχει στο Μετρό. Μικρά παιδιά, με την αφέλεια που τα χαρακτηρίζει, παίζουν ανέμελα γύρω από τη φωτιά. Άλλοι μεγαλύτεροι παίζουν με την κιθάρα τους τραγούδια του πάνω κόσμου. Ο ένας επάνω στον άλλο χορεύουν, διασκεδάζουν, τραγουδούν και προσεύχονται. Έχουν στήσει μικρά παζάρια, αυτοσχέδια νοσοκομεία, μικρές εκκλησίες, εκτρέφουν ζώα για να ζήσουν από το γάλα και το κρέας τους. Τα πρόσωπά τους όμως κρύβουν μία τραγικότητα, μία θλίψη, έναν αβάσταχτο πόνο και μία μόνιμη απειλή. Το χαμόγελό τους είναι πλαστικό και ψεύτικο. Όλα είναι προσποιητά και έχουν σκοπό να επουλώσουν προσωρινά τις πληγές τους, μέχρι σύντομα να ανοιχτούν και πάλι. Ο θάνατος είναι καθημερινό φαινόμενο και όταν κοιτούν το μέλλον στα μάτια, το φοβούνται (εξ ου και το «Fear the Future»). Σε τι κόσμο μεγαλώνουν τα παιδιά τους; Τι όνειρα να κάνουν για το μέλλον; Τι τους ξημερώνει η αυριανή μέρα;

Αδιαμφισβήτητα, τα εύσημα ανήκουν στους Ουκρανούς, που μετά τη «Ζώνη» του S.T.A.L.K.E.R., αποτύπωσαν με ακρίβεια έναν ακόμη σπάνιο κόσμο, που -παραδόξως- μπορεί να περιγραφεί πολύ πιο εύκολα μέσα από τις λέξεις ενός βιβλίου, παρά μέσα από τις εικόνες ενός βιντεοπαιχνιδιού. Κι όμως, το Metro 2033 χαρακτηρίζεται από μία σπάνια, εφιαλτική ομορφιά, που μόνο στις παγωμένες ιστορίες των Ρώσων συγγραφέων μπορούμε να συναντήσουμε.

Γραμμική ικανοποίηση

Η δράση παίρνει μέρος σε πρώτο πρόσωπο και είναι σχετικά γραμμική. Δηλαδή, δίνεται μία αποστολή στον παίκτη και αυτός πρέπει να μεταφερθεί από ένα σημείο σε ένα άλλο, έχοντας όμως μερικές εναλλακτικές διαδρομές. Ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι οι αποστολές (objectives) αναγράφονται σε ένα σημειωματάριο του Artyom, που στα σκοτεινά σημεία των επιπέδων συνοδεύεται από έναν αναπτήρα, η φορά της φλόγας του οποίου δείχνει και την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθηθεί.

Επιφανειακά, το Metro 2033 είναι ένα shooter όπως όλα τα υπόλοιπα. Στην πραγματικότητα όμως, παντρεύει πολλά στοιχεία και το κάνει χωρίς προβλήματα. Οι Ουκρανοί έχουν επιτύχει μία πολύ καλή και δίκαιη ισορροπία ανάμεσα σε δράση, stealth gameplay και μοναχικές σκηνές τρόμου.

Οι έντονες μάχες με τους ατελείωτους πυροβολισμούς, στο Metro 2033 δεν υφίστανται. Λίγες είναι οι στιγμές που ο παίκτης θα μάχεται για μερικά λεπτά και κυρίως αφορούν τις συγκρούσεις με τους αντάρτες. Το shooting μέρος είναι ικανοποιητικό, η αίσθηση των όπλων απολαυστική, αλλά εκεί που χωλαίνει ο τίτλος είναι στην τεχνητή νοημοσύνη των ανθρώπινων αντιπάλων, που πολλές φορές λειτουργούν αρκετά καθυστερημένα και οι αντιδράσεις τους είναι, στις περισσότερες των περιπτώσεων, αφύσικες. Ευτυχώς, οι μάχες δεν είναι πολλές και η, όχι και τόσο έξυπνη, A.I. δεν επιβαρύνει κατά πολύ την εμπειρία.

Το stealth gameplay υποστηρίζεται από πολλά ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά. Το ρολόι του Artyom, μεταξύ άλλων, ενσωματώνει ένδειξη του πότε ο παίκτης είναι φανερός στους αντιπάλους, ενώ οι παγίδες -είτε αυτοσχέδιες, είτε φυσικές- δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο τις προσπάθειες όσων θέλουν να μείνουν απαρατήρητοι. Εκτός του φακού, ο Artyom αργότερα θα λάβει και κυάλια νυχτερινής όρασης. Και οι δύο συσκευές όμως, παίρνουν ενέργεια από μία κεντρική επαναφορτιζόμενη μπαταρία και μετά από λίγα λεπτά χρήσης η απόδοσή τους ελαττώνεται αισθητά. Η φόρτιση της κεντρικής μπαταρίας γίνεται με μία συσκευή δυναμό, που πρέπει να χρησιμοποιείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και σε ασφαλή σημεία.

Читать еще:  Новости - S.T.A.L.K.E.R. 2

Μένουμε στα του εξοπλισμού του Artyom, ο οποίος για τις μολυσμένες περιοχές, αλλά κυρίως για την επιφάνεια της πόλης, πρέπει να φοράει αντιασφυξιογόνο μάσκα. Η μάσκα υπόκειται σε σημαντικές φθορές από τα χτυπήματα και τις σφαίρες των αντιπάλων, σε σημείο που τα ραγίσματα στο γυαλί της να δυσκολεύουν πολύ την όραση, ενώ το φίλτρο της πρέπει να αλλάζεται τακτικά. Ακόμη μία έννοια που πρέπει να έχει ο παίκτης στο μυαλό του κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Το Metro 2033 παρουσιάζει και μερικά RPG χαρακτηριστικά, που όμως δεν αξιοποιούνται στο 100% τους, κυρίως γιατί υπάρχει περίπτωση να περάσουν απαρατήρητα. Μπορούν να γίνουν αγοραπωλησίες στολών, πυρομαχικών και, φυσικά, όπλων, εκ των οποίων τα περισσότερα δέχονται βελτιώσεις. Οι συναλλαγές πραγματοποιούνται με σφαίρες, μιας και στο Μετρό δεν υπάρχει κάποιο νόμισμα, κάτι πολύ έξυπνο από πλευράς των δημιουργών, αφού προστίθεται μία ρεαλιστική εικόνα του πόσο τραγική είναι η κατάσταση της ζωής στον υπόγειο σιδηρόδρομο. Η παλαιότητα και η προέλευση των σφαιρών, ανεβάζουν και την αντικειμενική τους αξία τους. Για παράδειγμα, μία χρυσή σφαίρα του ρώσικου στρατού αξίζει πολύ περισσότερο από μία σκουριασμένη σφαίρα των ανταρτών (1:10 η αναλογία κ.ο.κ).

Αξιοσημείωτο είναι ότι οι σφαίρες που χρησιμοποιεί για τα όπλα ο παίκτης, είναι οι ίδιες που χρησιμοποιεί για τις συναλλαγές του, οπότε πυροβολώντας έναν αντίπαλο, ουσιαστικά «ξοδεύονται» χρήματα. Κάπου εδώ έρχεται και η αναπόφευκτη προσφυγή προς stealth προσέγγιση, αφού τα πυρομαχικά βρίσκονται σε περιορισμένες ποσότητες και κοστίζουν. Αυτήν την προσέγγιση βοηθούν οι melee επιθέσεις, καθώς και η εξ αποστάσεως εξόντωση των αντιπάλων με μαχαίρια.

Η πιο όμορφη ασχήμια

Η έκδοση του Xbox 360, αν και σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνεται με την λεπτομερέστατη απεικόνιση ενός δυνατού ηλεκτρονικού υπολογιστή, «τρέχει» απροβλημάτιστα χωρίς σκαμπανεβάσματα στο ρυθμό ανανέωσης της οθόνης. Αν και ο τίτλος υποστηρίζεται από την τεχνολογία PhysX της nVidia, οι κινήσεις (animation) των χαρακτήρων, πολλές φορές λειτουργούν σπασμωδικά και άτσαλα. Σε γενικές γραμμές όμως, ο τίτλος είναι απαλλαγμένος από ενοχλητικά bugs και glitches, που κακά τα ψέματα, η X-Ray Engine είναι γεμάτη από αυτά.

Στα ίδια, και ακόμη υψηλότερα επίπεδα, κυμαίνεται και ο ήχος. Τα εφέ των όπλων, οι κραυγές των ανθρώπων και οι «υγροί», μουντοί ήχοι των τούνελ του υπογείου, αποδίδονται με ανατριχιαστική λεπτομέρεια. Αυτό που προτείνουμε ανεπιφύλακτα σε όσους ασχοληθούν με το Metro 2033 είναι να αλλάξουν από τις ρυθμίσεις του κεντρικού μενού τη γλώσσα ομιλίας, από αγγλικά, σε ρώσικα. Η αίσθηση των ταλαιπωρημένων, αυθεντικών, γεμάτο μίσος και θλίψη, φωνών των Ρώσων, δεν μπορούν να συγκριθούν, σε καμία περίπτωση, με τη φθηνή και «άτοπη» αγγλική μεταγλώττιση. Άλλωστε, ο τίτλος σχεδιάστηκε επάνω στα ρώσικα. Η μουσική δίνει ρεσιτάλ επίσης, με τα μουσικά θέματα να εναλλάσσονται από βαριά και συναισθηματικά, μέχρι ψυχρά και ατμοσφαιρικά, ανάλογα την περίσταση.

Φοβού τους «σοβιετικούς»

Τελικά, οι κόποι των Ουκρανών όλα αυτά τα χρόνια, έπιασαν τόπο. Η 4A Games παραδίδει μία σκληροπυρηνική και αποκλειστικά ενήλικη -την αλλαγή από 18+ σε 16+ στην ηλικιακή ταξινόμηση της PEGI, πραγματικά δεν μπορούμε να την κατανοήσουμε-, single-player εμπειρία, που είναι σε θέση να χαρίσει 10 σκοτεινές και γεμάτες τρόμο ώρες απολαυστικού gameplay. Ένας ανεπανάληπτος τεχνικός τομέας, δυνατό και καλογραμμένο σενάριο και ατμόσφαιρα που μόνο το «σοβιετικό» gaming μπορεί να προσφέρει, συνθέτουν ένα αποτέλεσμα που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο.

Προφανώς και υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης (βλ. τεχνητή νοημοσύνη), αλλά οι Ουκρανοί, αποδεικνύουν καθημερινά, ότι ήρθαν για να μείνουν και όσο κι αν προσπαθούν ορισμένα «δημοφιλή μέσα», στάχτη στα μάτια μας δε θα μπει. Οπότε, το κεντρικό σλόγκαν «Fear Τhe Future» που συνοδεύει τον τίτλο, το αφιερώνουμε σε όλους όσους τρομάζουν από τις ικανότητες των «σοβιετικών». Το Metro 2033 είναι μία ιδιαίτερα δελεαστική πρόταση και σίγουρα μία από τις καλύτερες εκπλήξεις που είχαμε εδώ και χρόνια. Επενδύστε άφοβα τα χρήματά σας.

Σάκης Καρπάς

Καλογραμμένο και σπάνιο σενάριο Ατμόσφαιρα που μόνο το «σοβιετικό gaming» μπορεί να προσφέρει Ανεπανάληπτος τεχνικός τομέας Σωστή ισορροπία μεταξύ των πολλών ειδών του gameplay Ικανοποιητική διάρκεια Εκπληκτικός ήχος, με αποκορύφωμα το ρώσικο dubbing

Η τεχνητή νοημοσύνη δεν ανταποκρίνεται όπως θα έπρεπε Κάποια προβλήματα στις κινήσεις (animations) Σχετικά φτωχό RPG στοιχείο, που ίσως περάσει απαρατήρητο

Metro: Last Light

Release date: May 14, 2013

Platforms: PlayStation 3, Xbox 360, Windows, Linux, OS X (original); PlayStation 4, Xbox One, Windows (remaster)

After the success of the first game, the developers didn’t take too long to release a sequel, and so Metro: Last Light came out in 2013.

Last Light was a direct continuation of the previous game’s story, where the player once again assumed the role of Artyom – now a full-fledged Spartan ranger – who is tasked with finding and eliminating the last surviving Dark One which had somehow survived the nuclear missiles that rained down on its kind in the original game’s canon “bad” ending.

Now, Last Light introduces some significant changes and differs from Metro 2033 in several ways. Mainly, it is more focused on action and spectacle than on the slow-paced, survival-oriented experience that was the first game.

The player is restricted to using only two weapons while the knife and thrown weapons are relegated to hotkeys, a decision made to make the game more fluid when played with a controller.

Last Light cast a wider net than 2033 did, which reflects on the velocity and the more straightforward plot, which is Hollywood-y this time around, lacking that particular grit which made 2033 stand out.

But it’s not all bad. Last Light also introduced a selection of new weapons, which is always a welcome change, and it’s still a fun and engaging experience.

But apart from that and the above mentioned streamlining, there were no significant changes. The currency system, the stealth, and the moral decisions remain in the game and work more or less the same.

Metro: Last Light was initially released in 2013 and then again in 2014 as Metro: Last Light Redux, a remaster that was released for the new console generation – the PS4 and the Xbox One, as well as PC.

Understandably, Last Light’s remaster didn’t offer any major overhauls, as it was released only a year later after the original.

The Gameplay Influences of S.T.A.L.K.E.R., Part II

In the last article, we investigated the distinct looks, sounds, and «feel» that make «Stalkerlikes» a distinct genre. In this, the second and final part of the mini-series, we investigate the gameplay mechanics common to most Stalkerlikes. Put on your gas mask and get out your Geiger counter and join me as we dive in.

Hybrid Theory

First, a quick recap as to what a “Stalkerlike” is. Put simply, a Stalkerlike is any game that is reminiscent in either gameplay or tone to the S.T.A.L.K.E.R. franchise. A Stalkerlike will generally feature a post-apocalyptic Eastern European or Russian setting, with Eastern European or Russian characters, vehicles and technology. They are characterized by their bleak downbeat atmosphere, realistically flawed characters, somber soundscape, and their typically dark and muted visuals. Note that for the sake of brevity I will be referring to all three retail S.T.A.L.K.E.R. games — Shadow of Chernobyl, Clear Sky, and Call of Pripyat, and their respective mods, collectively as S.T.A.L.K.E.R.

Many Stalkerlikes are a blend of genres, often combining RPG elements and survival game mechanics with the game’s core gameplay. In the case of many — but not all — Stalkerlikes this core gameplay is that of a somewhat open-world First Person Shooter.

Semi-realistic

Stalkerlikes tend to take place in semi-realistic settings, therefore no alien worlds, high fantasy landscapes or space stations. This is in stark contrast to many western games such as Skyrim, Prey, Gears of War or the anime-inspired settings of JRPGs. Quite often these settings are real-world locations or fictional locations based on real-world places. Examples include the Chernobyl Exclusion Zone in S.T.A.L.K.E.R. and Fear the Wolves, the London «Gherkin,» and «Cologne Bridge» maps of Survarium and the Moscow Metro system of Metro 2033. This focus on realism often extends to in-game technology, therefore no robots, magic spells or sci-fi ray guns. The juxtaposition of mundane technology and realistic locations with the bizarre «otherworldly» post-event phenomena makes encountering these anomalies all the more startling. The nature of the event which caused the apocalypse varies from game to game. In Metro 2033 it was a nuclear war. In S.T.A.L.K.E.R. it was a mind control experiment gone wrong. In Survarium it is a world engulfing sentient toxic forest. The cause of the apocalypse is not immediately relevant to the gameplay of a Stalkerlike; however, surviving the aftermath very much is.

Miasma Theory

A common trope of Stalkerlikes is that the post-apocalyptic environment is toxic, where even the air can kill you. This can be due to radioactive particles, infectious spores, poisonous gasses, etc. Whatever the cause, the protagonist — and by extension NPCs — will need protection from it. As a result, almost all Stalkerlikes will feature a gas mask mechanic to some degree. The Metro 2033 franchise is infamous for its protagonist’s reliance on quickly depleting gas mask filters to survive on the surface. The Metro series’ gas mask wipe mechanic — needed so that you can see when your masks lenses get dirty — has become iconic. (Perhaps ironically — it has recently been added to some S.T.A.L.K.E.R. modifications).

A Protagonist with a Weight Problem

Most Stalkerlikes have RPG mechanics built-in, and this includes «RPG-esque» inventory systems. This is usually quite restrictive, with limits on the size, number and weight of items you can carry at any one time. As such, your character will not be able to carry everything including the rusty kitchen sink, nor will they be able to carry the arsenal of a one-man-army. Stalkerlikes tend to have punishing consequences for exceeding (or even nearing) your carry limit. This often comes in the form of reduced speed and endurance. It may also have other detrimental effects such as increased thirst and hunger or compromised stealth due to having heavier footfalls. This forces the player to be very selective about what they take with them and what they pick up en route.

Resource Scarcity and Survival Mechanics

That said, simply finding enough «stuff» to fill your carrying capacity might itself be a challenge, since «stuff» will be thin on the ground. In a Stalkerlike, you will probably have to scour the environment for useful salvage, and then be extremely frugal with what you find.

Survival in a post-apocalyptic wasteland would be far from easy, and many Stalkerlikes illustrate this fact with their survival mechanics. Many will feature thirst and hunger mechanics, sleep deprivation, fatigue, bleeding from wounds, and the effects of becoming ill, poisoned or irradiated. Some may include environmental factors such as temperature and wind chill. What’s more, your equipment, weapons, clothing, etc. may suffer similar degradation with exposure or repeated use, requiring you to maintain them.

The in-game economies of many Stalkerlikes are brutal, to say the least. It is doubtful your character will ever get rich in a Stalkerlike; indeed, just having enough resources to survive might be a struggle. Metro 2033 ingeniously takes this a step further, with the accepted Metro currency being bullets. Therefore, every shot missed is literally money wasted.

Due to a combination of resource scarcity, survival mechanics and brutal in-game economies, survivors in Stalkerlikes will need to «get crafty» with the items they can scavenge. As such, many Stalkerlikes include a crafting system. Metro Exodus’ workbench is a notable modern example. However, it is the Anomaly mod for S.T.A.L.K.E.R. that is arguably the «king of the crafters» since almost everything can be stripped down for parts. These parts can then be used to repair other items or create new items from scratch.

Anomalies

In many Stalkerlikes, the apocalypse has left bizarre manifestations in its wake. There are too many varieties of these «anomalies» to list here, but some standout examples include those with hypergravitational, extreme thermal or mind-warping psionic effects. In S.T.A.L.K.E.R., they are a core gameplay element, since the valuable artifacts — the reason most Stalkers are in the Zone in the first-place — spawn from these anomalies. The Metro series, Fear the Wolves, Next Day Survival and Survarium all feature similarly bizarre phenomena. Anomalies are indiscriminate and will kill anything that enters their area of effect. Smart survivors will use this to their advantage by luring hostiles into them.

Wildlife and Mutants

In most Stalkerlikes, the apocalyptic event has twisted the fauna and flora of the post-event world. These mutants may come in all manner of shapes, sizes and species, from the largely unmutated rats in S.T.A.L.K.E.R. to the highly mutated whale-sized «Tsar Fish» of Metro: Exodus. Most of these mutated forms are highly aggressive and will prove a significant threat to the player and both friendly and hostile NPCs.

Most mutants are likely to be insentient animals, such as the irradiated mutated wolves in the battle royale Fear the Wolves, but a few, such as S.T.A.L.K.E.R.’s Controllers or Metro’s «Dark Ones» may be fully sapient and possess psychic powers. Some mutants, such as Metro 2033’s «Giant Amoeba» and the «Biomass» defy explanation, and it is up to the player to decide what they are.

The Human Factor

In the previous article, we saw how Stalkerlikes tend to portray humanity as being innately factional and prone to interfactional conflict. From a gameplay perspective, this often manifests as the player having the option of choosing to join a faction. This almost inevitably leads to getting into armed conflict with one or more competing factions. S.T.A.L.K.E.R. itself has around nine factions — most of which are joinable in the retail games, and all are joinable in the sandbox mods such as Anomaly. Escape from Tarkov — which is arguably a Stalkerlike — features multiple factions vying for control of the fictional city of Tarkov. Some more narrative-driven Stalkerlikes do not allow you to join specific factions; however, you may still get caught up in their crossfire. Metro’s war between the communist stations of the Red Line and the fascist stations of the Fourth Reich is a perfect example of this.

Conclusion

Due to these shared characteristics, many Stalkerlikes will have similar gameplay loops even if the genres of the games are quite different. Because of this, and the thematic similarities covered previously, I feel confident in suggesting that «Stalkerlikes» should be a recognized genre, alongside «Doom Clones,'» «Soulslikes,» «Roguelikes,» and «Metroidvanias.»

But this is only my opinion. What’s yours? Do you agree? If not, do you feel they should have a different categorization, or do you feel they should not have a categorization at all? Have you played any of the games mentioned in this miniseries? If so, feel free to share your experiences, and your opinions, in the comments section below.

About Iain Baker

Iain is a 40+ author and gamer from England, who started his gaming journey on the Atari 2600 36 years ago. He has a weakness for retro games, mods and the cult classics most people haven’t heard of.

Since he is British, his body is about 60% tea.

Ссылка на основную публикацию
Статьи c упоминанием слов:
Adblock
detector